Teoria rekapitulacji w sztuce, zapożyczona z prawa biogenetycznego sformułowanego w XIX wieku przez Ernsta Haeckela i Fritza Müllera, jest interpretowana jako paralela między historią sztuki a odzwierciedloną w niej ewolucją dziecięcego rysunku w dojrzałe dzieło. Teoria ta nie sprawdza się z powodu odmienności celów, jednak sama oś czasu, biegnąca od sztuki pierwotnej po awangardę, pozostaje aktualna i logiczna.
„Print the Future” to projekt, w którym grupa artystów otrzymała jako narzędzie i materiał drukarki 3D oraz filament, co stało się okazją do przetestowania teorii rekapitulacji w praktyce. Twórcy znaleźli się w punkcie wyjścia, ponieważ nikt z nich nie miał wcześniej do czynienia z drukiem 3D – każdy z nich musiał samodzielnie wybrać swój początek. Niezależnie od tego, czy autorzy pozostawili jedynie techniczny ślad, kopiowali symbole, manifestowali technologiczne rozwiązania, czy też przetwarzali rzeczywistość w abstrakcyjne formy, projekt dotarł do momentu, w którym należy zdefiniować artystyczne możliwości nowej technologii i określić, jak głęboko zakorzeni się ona w sztuce.
‘Blessing Neukölln — 3D Extension’
Aleksandra Konochenko
Ta praca rozszerza trwający projekt artystki Blessing Neukölln, serię współczesnych postaci błogosławieństw inspirowanych religijnymi przedmiotami wotywnymi i symbolami ochronnymi znajdującymi się w przestrzeni publicznej.
Stworzony podczas warsztatu druku 3D obiekt przybiera postać niejednoznacznej obecności Archanioła – po części strażnika, po części ornamentu, po części cyfrowego ciała. Przetłumaczony z własnego języka wizualnego na cyfrowo sfabrykowany obiekt, bada, w jaki sposób tradycyjne obrazy ochrony można przekształcić za pomocą nowych technologii i materiałów.
‘Zupa po wybuchu. Smacznego!‘
Marcin Rubienkow
Praca łączy grafikę wykonaną techniką sitodruku z elementami wydrukowanymi w 3D. Centralnym motywem jest pomidor, wokół którego unoszą się drobne przedmioty – sьieci, kanistry, koła i inne fragmenty codzienności, zawieszone w przestrzeni jak pozostałości po wybuchu.
Zestawienie pozornie banalnego, niemal infantylnego motywu pomidora z przedmiotami kojarzącymi się z wojną i zniszczeniem tworzy absurdalny obraz, nawiązujący do sposobu, w jaki współczesne konflikty docierają do nas poprzez obrazy i ekrany. Praca mówi o chaosie, nadmiarze informacji i stopniowym oswajaniu się z obrazami przemocy, które z czasem zaczynają funkcjonować jak kolejne elementy codziennego przekazu.
‘3d Printing Ornament’
Anna Eigner
Praca, oparta na dokumentacji i reprodukcji, koncentruje się na codziennym życiu. Rezultatem są obserwacje, które ujawniają sprzeczności, bolączki oraz to, co niezwykłe i nieoczywiste. Proces twórczy łączy się w interdyscyplinarną praktykę, która czerpie z rysunku, filmu, fotografii, haftu, dzianiny oraz materiałów archiwalnych.
Od kwietnia 2023 roku do lata 2024 roku artystka świadomie dokumentuje otoczenie domu swojej babci, aby zbadać proces utraty i przemijania. Charakterystyczna dla tego miejsca flora i fauna znalazły swoje odzwierciedlenie w cyfrowych rysunkach, które następnie zostały przekształcone w celu odtworzenia ich w formie ceramiki drukowanej w 3D, a także jako wzory pojawiające się na ceramicznych naczyniach (szablony wzorów wydrukowane na drukarce 3D z TPU).
W przeszłości cyfrowe rysunki artystki były realizowane poprzez haft ręczny, haft maszynowy, druk cyfrowy oraz dzianie cyfrowe. Obecna eksploracja materialności przenosi te motywy w obszar gliny — w jej najbardziej statyczną formę.
Praca stawia pytania nie tylko o czas, ale także o energię potrzebną do tworzenia i niszczenia. Ten cykl prac splata ze sobą zagadnienia rzemiosła i sztuki, rzemiosła tekstylnego, feminizmu, tego, kto może tworzyć, oraz straty.
Strona internetowa artystki: https://annaeigner.com
‘The Drops’
Luis
Pojedyncza kropla tworzy nieskończone fale.
Ranny spacer. Komplement, którego nie zachował_ś dla siebie. Drobne, codzienne gesty mogą zmienić wszystko wokół Ciebie. To żywa kolekcja „kropel” – pomysłów, które mogą odmienić czyjś dzień. A jeden z nich może zmienić Twój.
Zostawić kroplę: https://luisdigital.studio/the_drop/
‘The Kinetic Herbarium’
Volha Stryzhniova
Ludzie od dawna tworzą mechanizmy, które pomagają im obserwować ruch ciał niebieskich, a później mierzyć upływ czasu. Z czasem technologia zaczęła coraz bardziej oddalać nas od świata natury, zastępując go sztucznie stworzonym środowiskiem.
Co jednak, jeśli uruchomimy te same koła zębate w innym kierunku? Czy mechanizm może zamiast oddalać nas od natury, przybliżyć nas do niej?
„The Kinetic Herbarium” to mechaniczny układ, w którym ruch kół zębatych uruchamia roślinne herbarium. Technologia staje się tutaj nie narzędziem ucieczki od natury, ale sposobem na ponowne oraz głębsze otoczenie się nią.
‘Nieokreślone’
Imiię nie jest ujawniane
Dom przestał być niezmiennym punktem na mapie. Odpowiedź na pytanie „Gdzie jest mój dom?” ciągle się zmienia, a sama współrzędna jest pozbawiona solidnego podparcia. Instalacja rejestruje ten stan zawieszenia: gdy tylko wiatr się podniesie, znacznik lokalizacji zaczyna się poruszać. Praca staje się obrazem wiecznego poszukiwania, opowiadając o fundamentalnym ludzkim dążeniu do stworzenia gniazda i jednoczesnej niemożności ostatecznego zakotwiczenia go w przestrzeni.
‘Krzyż Eufrozyny Połockiej’
Andrei Buseł
Krzyż Eufrozyny Połockiej to średniowieczny krzyż relikwiarzowy wykonany w 1161 roku na zamówienie Eufrozyny Połockiej. Został wykonany przez Łazarza Bohszę z drewna cyprysowego, a następnie ozdobiony złotem, srebrem, kamieniami szlachetnymi i emalią. Oryginał zaginął w 1941 roku, a istniejąca kopia została wykonana w 1997 roku.
Drukarki 3D mnożą kopie obiektów. Krzyż Eufrozyny Połockiej jest obiektem, który dzięki nim może powrócić.
‘Żyrafa potrzebuje przyjaciela’
Giang Quang Vinh
Zaczęło się od rysunku, a skończyło tutaj – jako rzeźba wydrukowana w 3D. Jakie zwierzę powinno być następne? Autor proponuje tuż na wystawie narysować zwierzę i zostawić rysunek. Ten rysunek może stać się inspiracją dla przyszłej rzeźby.
‘Harry, Larry and Terry’
Elektra
Smoki – mityczne, tajemnicze i imponujące.
Inspiracją dla stworzenia tego trio były impulsywna natura i nadmierna pewność siebie autorki.
Podstawę stanowi autorski projekt wydrukowany w 3D w formie abstrakcyjnej czaszki. Na niej została umieszczona glina piankowa, aby nadać smokom bardziej organiczny wygląd. Całość została pokryta wyrazistą farbą akrylową, dzięki czemu zyskały bardziej nierealny charakter.
Harry, Larry i Terry są świadectwem gotowości autorki do zanurzania się w nowe doświadczenia bez wcześniejszego planowania i sprawdzania, dokąd zaprowadzi ją ta podróż.
Wystawa potrwa do 22 sierpnia, a już we wrześniu można będzie ją obejrzeć Berlinie.
Dodaj komentarz